zondag 14 mei 2017

Vier! Een ode aan onze eerstgeborene

Het kind werd vier! Dus dit is al vier jaar geleden.  En dit drie, en dit twee.  Vorig jaar kon er precies geen berichtje vanaf.

foto: Peter Van Gelder


Maar nu is ze dus vier. Het laatste restje babyvet is gesmolten, hoewel ze volgens mij nog reuzeschattig is. Ons meisje van extremen. Wild en luid, maar best ook vaak heel braaf en in haar eigen wereldje - het liefst dan met haar popjes (en haar flamingo) of haar potloodjes, haar plasticine, stoepkrijt of puzzels.

foto: Peter Van Gelder


Jackie durft moord en brand schreeuwen als ze zich onrechtvaardig behandeld voelt of de dingen niet verlopen zoals zij het in gedachten had (en geloof me: dat gebeurt vààk) maar ze verrast ons de laatste weken steeds vaker met een nieuwe redelijkheid. Net nu kleine zus flink op weg is een tirannieke peuter te worden, ontpopt Jackie zich tot een begrijpende, geduldige grote zus. Die behoorlijk rustig blijft bij het eindeloze haren trekken en krabben van het kleine monster, en spontaan haar soepballetjes deelt.



Ze is doorgaans vrolijk en lief maar is met geen stokken in een richting te duwen. Weet dus dat als Jackie naar je zwaait of je begroet, dan is het gemeend. Dat doet ze niet omdat wij het zeggen, dat doet ze omdat ze je leuk vindt. En achter die vrolijke onbezonnenheid schuilen toch ook nog wel wat grote kleuterzorgen. Zo vraagt ze 's avonds nog naar het kindje dat overdag zijn ouders kwijt was in de Ikea, en hoopt ze van harte dat het intussen wel weer beter gaat met de dode vogeltjes die we de dag ervoor zagen. En heeft ze haar papa en mij doen beloven dat wij altijd samen in hetzelfde huis blijven wonen.



Ik heb me eens vriendenboekgewijs bezonnen over onze Jacks. Meer voor mezelf dan voor u. Maar ik wou het jullie toch niet onthouden. Veel plezier met het ronddraaien van uw computerscherm.



vrijdag 12 mei 2017

Fair Trade Challenge 2017

Soms passen alle stukken van de puzzel. Bijvoorbeeld als je dochter verjaart middenin de Fairtrade Challenge 2017. Vooral als die uitdaging inhoudt dat we met z'n allen cake moeten eten. Cake met zo veel mogelijk fairtrade-ingrediënten, maar dat spreekt hier voor ons eigenlijk voor zich.




Wat mij betreft is de challenge al geslaagd: Deze voormiddag bakte ik een appelcake, een chocoladecake en een bananencake. Mijn hoofd gloeit van de warme ovens en de bedrijvigheid, maar het is gelukt.


joehoe, er is nog een Paas-overschotje dat ook mee mag doen!


Rietsuiker, Chocolade, Bananen met het fairtrade-label, de andere ingrediënten afkomstig van lokale producenten en waar het kon ook nog biologisch.




Na school trakteert Jackie haar vriendjes op een stukje faire cake, in de speeltuin. En daar posten we nog wel wat meer foto's van.


En oh ja: dit feestje van Jackie is uiteraard min of meer privé. Morgen gaan we nog eens op bezoek bij haar en onze vriendjes in de hoofdstad. Ook daar doen we van faire cake. De uitdaging: bij twintig bevestigde gasten trakteert Fairtrade en moeten we zelf niet bakken! Dus wie zaterdagvoormiddag in het Brusselse met ons de wereld wil komen verbeteren, mag zijn aanwezigheid bevestigen op dit evenementje!

Doen hoor, want die cakes zijn naar verluidt zwaar de moeite!

dinsdag 9 mei 2017

10 redenen om heel boos te worden als je 22 maanden oud bent

Iedereen tegen wie ik ooit al zei "Lucille is toch gemakkelijker dan Jackie" lacht nu terecht in zijn vuistje. Ik wist ergens wel dat de minzaamheid van Lucille nog wel eens zou kunnen omslaan.

video


Intussen doen er zich, zoals u ziet, af en toe behoorlijke driftbuien voor. Er is frustratie omdat ze doorgaans nog niet kan zeggen wat er haar parten speelt. Maar eerlijk gezegd: vaak is het overduidelijk wat ze wil.

Dus. Lucille krijste de voorbije weken bijvoorbeeld omdat

  1. zij geen pil van mijn antibiotica mag innemen.
  2. ik op het keukentrapje in plaats van op een stoel zit (ik dus). 
  3. Jackie een slab draagt. (jep, Jackie)
  4. ze geen volledige chocolade paashaas mag opeten.
  5. ze niet in de buggy wil.
  6. ze niet op school bij Jackie mag blijven.
  7. ze niet in de autostoel wil.
  8. ze niet in bad wil.
  9. ze niet uit bad wil.
  10. ze in de hoek werd gezet nadat ze voor de -tigste keer aan Jackie haar haren trok. (wij doen dat eigenlijk niet, in de hoek zetten, maar hoe moet je dat toch aanpakken? Een dik jaar geleden hadden we het omgekeerde voor, Jackie die Lucille pijn deed. Het was een fase, is wel weer voorbijgegaan na een paar weken maar ik weet nooit goed hoe ik erop moet reageren.)

vrijdag 5 mei 2017

de paaseieren gaan eraan

Er was sprake van overdaad, dit jaar. Te veel chocolade. Dat zou best wat minder mogen (hopelijk leest de paashaas mee). Jackie en ik hebben er deze week al wat gesmolten en er een zalige taart van gemaakt.




Naar een recept van Pascale Naessens dan nog! Maar laten we wel wezen: genieten? Absoluut. Puur - net iets minder. Slank - euhm. Niet zo deze keer. Wel eenvoudig en om duimen en vingers bij af te likken. Het is dan ook een dessert, soms mag het gewoon. Waar Pascale bovendien nog suggereert om voor pure chocolade te gaan, slaan we ook die raad in de wind. Want ja: het opzet was van die paaseieren af te geraken. Dus het werd een mix van zwarte, bruine en witte chocola, vakkundig in duizend stukken gebroken door sous-chef Jackie.


Ik ging de speculaasjes te lijf met de mixer, wat gesmolten boter erbij en een taartbodem mee bekleden (een stuk bakpapier is handig!)


Chocolade smelten au bain marie, eitjes scheiden.


Dooiers bij de chocolade, eiwit stijfkloppen (dat doen wij trouwens met de Quick Chef van Tupperware, handig!), eiwitschuim onder het chocolademengsel spatelen en het geheel op de speculaasbodem gieten.



Strooi er nog wat chocoladeschilfers bovenop en laat een uurtje rusten in de koelkast. Of beter nog: een dag. Of een nacht.

Het resultaat was een stevigere taart dan ik gevreesd had. En bovendien: overheerlijk. En gemakkelijk te maken, dus fijn als je kleine helpers in de buurt hebt.  Het recept vond ik op de website van Pascale Naessens en komt uit haar kookboek "Puur Genieten 2".

donderdag 4 mei 2017

En nu gaan we vegan

Of toch voor heel even. Geen veganisten of vegetariërs in huis, wel bewuste consumenten én lekkerbekken. En liefhebbers van mooie kookboeken.

En van asperges! 



De heerlijke appel-aspergesalade uit het prachtige kookboek van Kyra De Vreeze (van de mooie site Kyra's Kitchen, goed voor een uurtje zalige online me-time, een zeldzaamheid) was het eerste "officieel" veganistische gerecht dat hier op tafel kwam. En het was zeker niet het laatste.

Lekker en eenvoudig gerecht, en best snel klaar.  Ik deel het even! (Scrollen maar!)



Nodig voor 2 (of 4 als bijgerecht): 
  • voor de salade: 200 g groene aspergetoppen, 200 g courgette in linten, 200 g appel in linten, 40 g geroosterde amandelen.
  • voor de dressing: 4 el witte amandelpasta, 100 ml sinaasappel- mandarijn- of citroensap (wij gebruikten bloedsinaasappel, ook heel lekker!), zeezout en zwarte peper naar smaak.
Werkwijze: 

  • blancheer de aspergetoppen 5 minuten in heet water. 
  • grill courgette en appels in droge grillpan.
  • maak met staafmixer een romige dressing van amandelpasta, sap, peper en zout.
  • giet asperges af, schik met appel en courgette op de borden.
  • overgiet met dressing.
  • hak de geroosterde amandelen en verdeel ze over de borden. 



Als je het ook eens maakt, hoor ik graag wat je vond!



"Vegan - de favoriete recepten uit Kyra's Kitchen" van Kyra de Vreeze uitgegeven bij Kosmos Uitgevers. Met dank aan Uitgeversgroep VBK België


maandag 1 mei 2017

over letters enzo

Handletteren: iedereen en zijn moeder doet dat tegenwoordig. Dat komt doordat dat eigenlijk geweldig plezant is, we moeten daar niet onnozel over doen. Ik dompelde me twee jaar geleden al eens onder in de grondbeginselen van het hippe schoonschrift. Ik had het daar al eens over.


Ik heb daar sindsdien niet gek veel meer mee gedaan, behalve vol bewondering kijken naar wat andere mensen allemaal toch kunnen. Tine bijvoorbeeld. Behoorlijk verbluffend wat zij zichzelf heeft aangeleerd op een paar maanden tijd.

Ik kreeg de geweldige kans om even bij haar in de leer te gaan, om te leren brushletteren. Daar vertelde ze zelf al eens over op haar blog. (En ze legt daar ook uit wat het verschil tussen die technieken is - het zit hem in de pen waarmee je het doet). Zeker de moeite om in de gaten te houden.

De techniek aanleren is één ding, maar dan moet je vooral gaan oefenen. En neen, ik heb geen heel erg vaste hand en neen, ik heb ook niet bijzonder veel doorzettingsvermogen. Maar ik amuseer me wel. Ter inspiratie haalde ik nog een boek in huis. De keuze is groot. Het werd "meer met letters" van Martine Boere (van Studio Suikerzoet).


Omdat ik geen zin heb om de zoveelste "home is where the heart is" in mijn inkomhal op te hangen, haal ik soms inspiratie uit het getater van de vierjarige. Afgekeken bij Joeke, al een kwarteeuw mijn inspiratiebron voor out-of-the-box-denken.


Jackie's interpretatie van "jij verjaart in mei en Lucille verjaart in juli"




Spielereien, vaak in mijn agenda. Verre van perfect, maar reuzeleuk om te doen. Ik post mijn vorderingen op Instagram, dus volgen maar

Wie kent er nog letterkunstenaars die het volgen waard zijn? 






vrijdag 28 april 2017

Boeren en Buren

dat wij hier graag goed eten is algemeen geweten. Goed, zoals in "gezond, lokaal, eerlijk, biologisch". Dat allemaal combineren is niet gemakkelijk. Maar dankzij Boeren & Buren lukt dat toch wel aardig.



Boeren & Buren is een organisatie die lokale voedselproducenten op een eenvoudige manier in contact brengt met hun klanten. Op een wekelijks marktje, "de buurderij", waarop je je bestelling, die je eerder die week deed, kan afhalen. In ons geval is dat in onze school, op donderdagavond. We zijn fan van het eerste uur.

Het vergt een klein beetje organisatie, want je moet dus wel bestellen. Bij ons moet je voor dinsdagnacht bestellen. Tijd genoeg natuurlijk, maar dit warhoofd vergeet dat wel eens. Dus dat moet mee in de gezinsplanning: op dinsdag stellen wij een weekmenu op en doen we de buurderij-bestelling.


En op donderdag gaan we alles afhalen. Jackie is grote fan van 'het winkeltje' want er valt altijd wel iets te proeven. En we kopen het van de boeren zelf, dus we weten ook dat die hun centen eerlijk krijgen.







































Pieter is ook al klant. Dus ook voor de ambitieuzere hobbykok. Dus: voor wie in Diest of in de buurt woont, kan ik onze buurderij van harte aanbevelen. En wie ergens anders woont: er is er vast ook eentje in jouw buurt. Kijk maar eens op de site. (En als er nog geen is, moet je maar eens overwegen of je er geen wil oprichten).