donderdag 25 januari 2018

BOEM PAUKESLAG (gedichtendag 2018)

Tromgeroffel want ik heb groot nieuws! Het is gedichtendag (hoewel het bijna bedtijd is) en vandaag werd de nieuwe stadsdichter van Diest bekendgemaakt.



En dat is niemand minder dan... ik! IK BEN DE NIEUWE STADSDICHTER VAN DIEST! Verbaasd? Ik alvast wel een beetje - omdat ik eigenlijk helemaal niet veel gedichten schrijf. Om niet te zeggen bijna nooit. Maar ik heb er dus wel eentje geschreven en ingestuurd toen ik las dat er een nieuwe stadsdichter werd gezocht. Want stadsdichters duren niet lang. Twee jaar om precies te zijn. Dus er was opvolging nodig voor Thomas Goyvaerts. Wel een echte dichter. Het stemt me nederig zo'n poëet op te volgen. 

Maar toch. Ik schreef een gedicht over Diest en stuurde het op en een paar weken later ging de geruchtenmolen aan het draaien. En nog een tijdje later werd ik officieel op de hoogte gebracht maar tot vandaag was het eigenlijk een beetje geheim. Maar nu mag ik dus eindelijk hier mijn eerste stadsgedicht delen. 

Het gaat over Diest, zoals ik al zei. En ik denk dat iemand die niet van Diest is of in de buurt is, er weinig aan heeft. Want het zit boordevol verwijzingen en woordspelletjes. Daarom staan er linkjes in: elke klik op een groen woordje leidt naar een stukje uitleg ergens op het internet. 


Diest

Waar Demerminnen pintjes tappen
Waar je koffie versgebrand kan drinken

Waar Scabs hun lief konden bedriegen
Waar er nog in zwartwit wordt gesjot
Waar muziek klinkt uit een mosterdpot

Ook Cleynaerts is ooit hier begonnen

De koei, met of zonder kalf
Het glas halfvol

En dankzij speculazenkoeken
Ik loop tussen fonteinen en buiten de lijnen
En denk alleen “het is hier goed.”



Morgen in de lokale pers. Met bijbehorende niet-flatterende foto's. 

Fresita test uit: de nieuwe badlijn van Dille & Kamille

In de voorbije jaren experimenteerde ik wel eens met shampoo-vrij leven. Het leek niet helemaal aan mij besteed maar ik houd het toch nog graag sober op dat vlak. Ik was mijn haar ongeveer één keer per week met een enigszins natuurlijke shampoo en in plaats van douchegel gebruiken wij doorgaans een stuk zeep. Minder verpakking, minder rotzooi tout court. Maar ik ben wel eens nieuwsgierig naar nieuwigheden en als een mooi merk als Dille & Kamille zich dan aan verzorgingsproducten waagt, wil ik die wel graag uitproberen.



Dille & Kamille kiest waar mogelijk voor natuurlijke ingrediënten en vermijdt parabenen (fijn voor het lijf én meteen ook bruikbaar voor de mini's) en palmolie (fijn voor de wereld).

Ik probeerde een paar producten van de ontspannende lijn met haver- en amandelmelk. Die ruikt zalig en maakt mijn huid en haar heerlijk zacht. Er is ook een andere, verkwikkende lijn, met citroenverbena en gember.

Ook wat betreft de vormgeving zit het helemaal goed: stijlvolle retro pompflesjes die in geen enkele badkamer zullen misstaan.


Dit stuk is geschreven in samenwerking met Dille&Kamille en met Oona NV. 

dinsdag 23 januari 2018

Wat eten de Fresita's? Weekmenu week 2 en 3

Zieke kinderen en allerlei andere niet geldige redenen maakten dat ik mijn blogplicht een beetje verzaakt heb. Maar het is mijn blog en ik doe wat ik wil, dus bij deze: een paar van de culinaire hoogtepunten (lees: "wat ik me herinner" en dus vooral "wat ik fotografeerde") van de voorbije twee weken. 

Dus niet echt dag per dag, maar een kleine bloemlezing van wat er op tafel kwam.


broccolistamppot met gerookte zalm

Héérlijk. En bovendien heb ik het niet zelf moeten koken: Meter Tineke kwam langs met een recept uit een boekje van de Albert Heijn en kaapte onze keuken. Wij waren te gast aan onze eigen tafel, ik kan het iedereen aanraden. Omdat ik het zelf ook nog wel eens wil maken, typ ik het recept ineens hier over. Dan vind ik het makkelijk terug en heeft u er ook nog wat aan. Geen dank.



nodig voor 4
  • 900g kruimige aardappelen
  • 700g broccoli
  • 30g amandelschaafsel
  • 25g boter
  • 1 el mosterd
  • 100 ml melk
  • 75g veldsla
  • 100g feta
  • 200g gerookte zalm
werkwijze
  • Kook de aardappelen gaar in 20 minuten. Verdeel intussen de broccoli in roosjes, schild de stronk met de dunschiller en snijd in plakjes. Voeg de broccoli de laatste vier minuten bij de aardappelen.
  • Rooster het amandelschaafsel in een droge pan. Laat afkoelen op een bord (opgelet: bakt snel aan!)
  • Giet aardappelen en broccoli af. Voeg boter, mosterd en melk toe en stamp tot een grove puree. Breng op smaak met peper en zout.
  • Meng er voorzichtig de veldsla door. Verkruimel de feta en verdeel samen met zalm en amandelschaafsel over de stamppot.


hamburgers bij Johnny Flamingo

Er is een nieuwe keet in Diest en ik at er de voorbije weken maar liefst twee keer! Johnny Flamingo is een stijlvol ingericht hamburgersalon waar mannen met hipsterbaarden de afwas doen en waar je frietjes van zoete aardappel kan eten met gouden vorken.


Ik noem Diest wel eens een culinaire woestijn (wij komen van Brussel, op vlak van restaurants was het daar beter, we moeten het zeggen gelijk het is), maar met Johnny Flamingo gaan we weer een stapje verder in de goede richting. Opmerkelijk: het is een zaak van de man achter Turkoase, de beste kebabzaak van de wereld, en Immigrand, ook al een van de betere eethuizen in Diest. Go Demir go!

Fluffy pancakes

Op zondagochtend bakte ik pannenkoeken. Niet van die grote vettige (ook heerlijk overigens) maar fluffy pancakes zoals in Amerika. Met opgeklopt eiwit. Naar een recept van Jamie Oliver, uit één van zijn eerste kookboeken: Happy Days with the naked chef. Hier met maple syrup en bananen. Yummies. De kinderen zagen mij weer wat liever.


Chili con carne

Op een dinsdag-kookdag voorzagen mijn partner-in-crime en ik weer een heel regiment drukbezette vrienden en collega-ouders van chili con carne (ook naar het recept van Jamie Oliver, uit Happy Days with the naked chef). Met zure room en versgemaakte guacamole.



En, wat schaft de pot deze week bij u? Welk recept scoort er telkens weer bij de mini's? Ik ben er echt benieuwd naar, want die van mij worden af en toe al wat kieskeuriger en ook de kroost voor wie wij op dinsdag zo massaal koken, durven wel eens hun neus ophalen voor wat wij bekokstoven. Wat lusten alle kinderen? Van alle dinsdag-kookdagen bleek vooral een ovenschotel met bloemkool in witte saus, gehakt een aardappelpuree een absolute voltreffer bij het klein grut. (saa-haai!) Iemand nog ideeën?

woensdag 10 januari 2018

Allo Tokio

Mijn schoonbroer heeft Japanse roots en behalve een fijne mens is hij ook een zeer verdienstelijke hobbykok. Helemaal tof werd het toen wij een uitnodiging kregen voor een namiddag samen Japans koken. Aanleiding was de bentobox van Monbento die voor Lucille onder de kerstboom lag. Lucille gaat binnen een paar weken naar de kleuterklas en dat kan ze nu doen met dezelfde lunchbox als die van Jackie, waar wij al twee jaar heel tevreden van zijn.

Meestal vullen wij die doos met bijvoorbeeld bokes met kaas, en in de kleine doosjes wat nootjes, fruit, stukjes groenten... Niets mis mee, maar afgelopen zondag werden ze gevuld met authentiek Japans eten.

Schoonbroer Katsu leerde de knepen van het vak van zijn moeder, maar vindt zelf veel receptjes op Just One Cookbook, een mooie en overzichtelijke site vol Japanse recepten.  

Veel ingrediënten vind je in de gewone supermarkten (het merk Saitaku heeft heel wat in zijn gamma en is bij Delhaize verkrijgbaar), voor enkele dingen moet je naar een speciaalzaak. Dan is een vertaler handig want de etiketten zijn niet gemakkelijk te lezen. 



We maakten een paar kleine gerechten, nu bedoeld voor in de lunchdozen maar we aten er ook heerlijk van als avondeten, op een bord. De meeste bereidingen zijn zowel koud als warm lekker. Onze kinderen waren niet van alles even grote fan, maar nichtje Norah van vijf, die dit al haar hele leven eet, hapt alles behendig weg met haar stokjes.

Eerst maakten we spinazie met sesam. Verrukkelijk.



Een Japanse omelet of tamagoyaki is standaard op een Japanse tafel of in de bentobox. Heel tof om te maken ook eigenlijk, door telkens een heel dun laagje omelet te bakken en dat op te rollen, net zolang tot de hele omelet is gebakken. Je hebt er wel een vierkant pannetje voor nodig (hoewel Nami van de website zegt dat het ook met een ronde pan kan.) Je kan er, net als in een klassieke Vlaamse omelet, ook garnaaltjes of ham bijdoen. Wat je maar lekker vindt.



Een lekker recept met komkommer is deze sunomono. Valt blijkbaar zelfs in de smaak bij notoire komkommerhaters: door het in te zouten en er het overtollige vocht uit te knijpen, blijft er iets veel smaakvollers over dan we van komkommers gewoon zijn. Lekker met wakame


Verder maakten we nog zalm (inzouten, een tijd laten rusten en dan bakken in de pan) en "Katsu". Blijkbaar betekent de naam van onze gastheer iets als "schnitzel". Stukken varkensvlees werden gepaneerd met panko en gefrituurd in arachide-olie in een diepe pan.

Andere bijgerechten: fijngesneden spitskool, gesnipperde wortelen, gestoomde broccoli, edamame en natuurlijk kleefrijst.


We gaan het hier thuis zeker nog eens proberen. Mijn favoriete gerecht is de spinazie met sesam. En de katsu. De mini's waren vooral verlekkerd op de omelet.




dinsdag 9 januari 2018

Wat eten de Fresita's: weekmenu week 1 - 2018

maandag: erwtensoep met worst en spek / slagroomtaart / Fabiolaschotel
Het nieuwe jaar wordt traditioneel ingezet aan tafel bij de mama. Met een stevige soep en oldskool dessertjes: een dikke vette slagroomtaart en een Fabiolaschotel. Dat laatste is rijstpap met fruit, een klassieker waarop de buurvrouw ons bij elke festiviteit trakteert.



dinsdag: quiche met broccoli en prei / soep met brood 
We krijgen impulsieve gasten over de vloer die besluiten bij ons te lunchen. Ze brengen wat ingrediënten mee, en met wat wij nog in huis hebben kunnen we een quiche in elkaar boxen. Op de wijze van Alain Provist.

woensdag: kikkererwten met gebakken knolselder en boerenkool
Als detox voor de kerstdagen is een weekje Pascale Naessens geen slecht idee. Het boek Puur Pascale 2 bewijst dienst deze week. Een heerlijke schotel, een stuk halloumi erbij maakt het af.

donderdag: oosterse wokschotel met spruiten en scampi 
Alweer Pascale. Het is heerlijk. Bovendien eten onze meisjes bij oma, dus kunnen wij nog eens echt gewoon op ons gemakje koken en eten zonder gezeur. Als het gespuis dan toch binnenvalt voor mijn bord leeg is, komt Jackie alsnog alle scampi van mijn bord stelen.


vrijdag: kippenspiesjes met spruiten en pistache en alweer: kikkererwten met gebakken knolselder en boerenkool
Aangezien je knolselder en boerenkool doorgaans in enorme hoeveelheden moet kopen, was er nog wat over van afgelopen dinsdag. Ik maak opnieuw hetzelfde gerecht, met erbij nog een ander recept uit Puur Pascale. De spiesjes met kip en spruiten zijn lekker, net als het sausje met pistache dat erbij hoort.

zaterdag: Dinner & Dance
Een rare avond. Ik vier de verjaardag van een vriendin in De Maekelhoeve tijdens "Dinner and Dance". Een uitgebreid buffet en een dansfeest ineen. Een succesformule zo blijkt want dat spel zit daar behoorlijk vol (en het is geen klein zaaltje). Niet bepaald my cup of tea, zo'n avond, maar het eten is lekker, de drank in de prijs inbegrepen en we hebben hard gelachen. Company is key in zo'n geval.

zondag: bentobox
We koken en eten Japans bij schoonbroer. Waarover later deze week zeker meer.


vrijdag 5 januari 2018

Doen met de mini's: bak een frangipanetaart (met recept!)

Samen iets bakken is een activiteit die hier regelmatig terugkomt. Lucille heeft nog niet veel interesse maar Jackie vindt het heerlijk om te roeren, kneden, deeg uitrollen en ze wordt er ook steeds beter in. We kozen voor frangipanetaart met peren uit het gezellige boekje "Bakgeheimen", een uitgave van de prachtige winkelketen Dille & Kamille. 

Ik deel graag het recept met jullie. Houd er, voor je eraan begint, rekening mee dat het beslag minstens 3 uur moet rusten (jup, ik had dat ook niet gelezen en heb de baknamiddag ook moeten onderbreken). 


ingrediënten 

  • 150 g gemalen amandelen
  • 150 g poedersuiker
  • 3 eieren
  • 120 g ongezouten boter op kamertemperatuur + een beetje extra
  • 50 g bloem + een beetje extra
  • 1 rol bladerdeeg
  • 100 g abrikozenjam (omdat we niet genoeg hadden, maakten wij de helft met abrikozen- en de andere helft met frambozenconfituur. Ook lekker!)
  • 3 peren (hangt natuurlijk van de grootte van de peren af)

speciale benodigdheden
  • een metalen springvorm met een diameter van 28 cm. (een metalen vorm geleidt de warmte beter dan een porseleinen waardoor het bladerdeeg egaal bakt en niet zacht blijft in het midden). 
  • bakpapier
  • blindbakbonen


werkwijze

  • Meng de gemalen amandelen met poedersuiker, eieren, boter en bloem. Laat dit beslag - de frangipane - minstens 3 uur rusten op een koele plaats. 
  • Haal het bladerdeeg uit de koelkast en laat op kamertemperatuur komen.
  • Verwarm de oven voor op 190° C.
  • Vet de taartvorm in met boter en bestuif met bloem. Bestuif het werkblad met bloem en rol het bladerdeeg wat dunner uit.
  • Leg het deeg in de vorm en druk de randen goed aan. Haal het overtollige deeg, dat over de rand hangt, weg.
  • Prik de bodem in met een vork. Leg er een vel bakpapier overheen en strooi er blindbakvulling op. Bak 15 minuten in de voorverwarmde oven.
  • Zet de oven nu op 160 ° C.
  • Haal de taart uit de oven en verwijder de blindbakvulling en het bakpapier. Verdeeld de jam over de bodem en schep er dan de frangipane over. 
  • Schil en halveer de peren. Verwijder het klokhuis. Snijd de helften in waaiers, waarbij je de bovenkant aan elkaar laat.
  • Verdeel de perenwaaiers over de frangipane. Bak de taart 35 minuten in de voorverwarmde oven. 
  • Neem de taart uit de oven en laat even afkoelen. Haal de taart voorzichtig uit de vorm en laat verder afkoelen op een taartrooster.







Lekker!








Het boek "Bakgeheimen - favoriete zoete klassiekers uit de keuken van Dille & Kamille" is uitgegeven bij Lannoo. Er staan 40 recepten en tips in, is mooi vormgegeven met plaats voor eigen notities en komt met een mooie postkaart met een recept en een setje schattige cadeaulabels.




donderdag 4 januari 2018

uit met de mini's: De Winning in Lummen

Enigszins onverwacht bezoek op een zeldzaam droge vakantienamiddag bracht het lumineuze idee naar boven om een stapje in de wereld te gaan zetten. In de dierenwereld, eigenlijk. 

De Winning in Lummen is een sociale onderneming waar mensen aan het werk gezet worden die elders op de arbeidsmarkt moeilijk terecht kunnen. Er is ondermeer een landbouwbedrijf, een hoevewinkel en een eetcafé. 

We liepen op eigen houtje rond op de boerderij en kwamen - tot groot jolijt van klein en groot - enkele sympathieke neerhofbewoners tegen. We maakten een mooi wandelingetje over het erf en door de weiden en zagen kuikentjes en kippen, schapen, ezels, cavia's, koeien, paarden, een schattige pony en een stel ontzagwekkende trekpaarden. 








Achteraf aten we ijsjes en pannenkoeken in het eetcafé. Ik ben niet helemaal zeker maar volgens mij kan je hier ook gewoon een volwaardige maaltijd eten.


Zoals ik al zei kuierden wij een beetje op eigen initiatief rond, maar het feit dat wij iemand in ons gezelschap hadden die het bedrijf goed kent was daarbij wel handig. Op de website zie ik wel dat er, op afspraak, heel wat leuke dingen te beleven zijn op de kinderboerderij. Voor een rondleiding met de boer en een ritje met paard en kar gaan wij in het voorjaar nog eens terug denk ik.

Een aanrader! Geen namiddagvullend programma, maar in combinatie met een hapje en een drankje in het eetcafé ben je hier toch wel een paar uur zoet.



De Winning in Lummen ligt bij OC Sint-Ferdinand, Sint-Ferdinandstraat 1. Het eetcafé is elke werkdag open van 9u tot 17u, ook tijdens de schoolvakanties. Niet op zaterdag blijkbaar, wat wel jammer is. Dezelfde uren gelden voor de hoevewinkel.